Kamatis

Sa pagkakahimbing nagising na biglâ,
Sa ingay ng kulog antok ay nawalà,
Sungit ng panahong nakababahalà,
Tanim kong kamatis ay bakâ masirà.
 
Ang puno at tangkay niyang malalambot,
Sa lakas ng hangin tiyak babaluktot,
Harinawa’y ‘di na lumakas ang huyop,
Upang kamatis ko ay hindi malagot.
 
Mayaman pa mandin ito sa vitamin,
Nangunguna rito sustans’yang lycopene,
May antioxidant na beta carotene,
Chlorogenic acid pati naringenin.
 
Angkop na pampigil pagtaas ng dugô,
Maging sa atake ng sakit sa pusò,
May kapangyarihang cancer ay igupò,
Mabisang panlunas sa matang malabò.
 
Malasutlang kutis na pinapangarap,
Ito’y garantiyang pangkinis ng balat,
Kung kayâ magpapak nito ng madalas,
Upang araw-araw maganang gumanyak.
 
©Mobibard / Intellectual Rights Reserved.

Photo Credit: Carol Dizon

     While the earth abideth, with her seed-time and harvest, some men will be tillers of the soil. The day may come when there will be no more squires, but there will be sure to be farmers. Whether there be lords, they shall cease; or lawyers, they shall vanish away; but farmers shall remain. Both good and evil husbandmen, Cains and Noahs, will plough furrows and reap harvests until the end come. [CH Spurgeon]

Hence, a Poet Farmer.

    The ubiquitous use of the mobile phone by young adults serves as a vehicle for self-expression and collective identity, often through the use of text messaging and social media. But for a farmer who labour under the heat of the scorching sun, finds its delight in creating poetry while resting beneath the cool shade of a tree.

Hence, Mobibard.

   Writing poetry is one thing that usually takes over my spare time. I began writing when I was in high school, usually in the form of a song. Honestly, I’m not an expert in this field, but I see it as relaxing when I'm crafting some lines. This too is the secret of my youth, no pun intended. I love expressing my heart in the beauty of nature. From grasses, plants, to beautiful flowers. From worms, insects, to animals, and birds. Those attractive and appealing colorful vegetables and delicious fruits.

    Composing a lovely song and a wonderful poem can be derived from a beautiful sunrise and from an amazing sunset too. So, don't be upset when you come across my poems where you'll see even a simple dirty charcoal be the theme of my composition. And oh, by the way, it isn't surprising when you notice that most of my poems are written in Filipino language and other Philippine dialects. It’s a good consequence of being a Filipino.  And I'm proud of it!

    Thank you for visiting my site. I repeat, I'm not an expert here. You may want to express your own good ideas and corrections? Feel free to poke me. Surely, I’ll be glad to hear them and will be grateful for that guidance. It is in such a way that I see myself needing more until I’m fully sharpened. So, I'll be waiting for your feedback, you may leave a message below and who knows this will be the beginning of a fruitful friendship with you. Thank you and God bless.

Mobibard

Enjoying my hammock while reading The Kite Runner @ Bukid Cantalabhuk

LUYA (Ginger)

Kung may halaman mang ipagmamalaki,
Masasabing mahal kapagka binili,
Halaga'y talaga naman na matindi,
Mapapakamot ka kahit di makati.
 
Ang tinutukoy ko'y luya na halaman,
Mantakin ang presyo tila pang mayaman,
Marapat magtanim sa ating bakuran,
Upang makatipid kahit konti manlang.
 
Halina't ungkatin mga benepisyo,
Dahil pakinabang ay talagang mutso,
Huwag na isipin mataas na presyo,
Ang sa kalusugan nalang isaulo.
 
Mikrobyo't bakteryang di nakabubuti,
Tulad ng shigelaa at nitong E.colli,
Upang mapigilan at di na dumami,
Solusyon ay luya na napakatindi.
 
Ang siko at paa't, masel na masakit,
At kahit ano pang klase na arthritis,
Luya'y ipantapal o yung ginger compress,
Ay kaginhawaan siyang makakamit.
 
Boses ay gaganda sa halamang luya,
Kahit kapiraso at gawin na tsa-a,
Higupin, namnamin sabay na kumanta,
Kung wala sa tono mag-ensayo muna!
 
Ang hamon sa lahat higop ng salabat,
Lalo kung madalas yaong pamamalat,
At dahilsa mahal ang halamang ugat,
Sulitin sa kanta, bumirit, bumanat!

©Mobibard / Intellectual Rights Reserved.

RÉSUMÉ

Jotting down the summary
Of you and mine life’s history
Attaching papers that are apropos
And doing it with no delay.
 
And we choose words accurately
Write them meticulously
At last, we pay a cheerful smile
When people read our résumé.
 
We pride ourselves with accolade
Those great remarks we wouldn’t hid
We couldn’t wait to spread and show
Eager to speak, people must heed.
 
For this is what our heart believes
People must see the good we did
Failures that make our hearts to frown
We build façade so we can hide.
 
The lonely word we all agree
Is the bare truth of honesty
And to be real to let and show
The only way to being free.
 
Now here’s the real mystery
Be-loved by Him I’m not worthy
Yet braced by an amazing love
Spread His arms and rescued me.
 
©Mobibard / Intellectual Rights Reserved.

BANGKETE

Itong si Mang Lopab ay sikat sa bayan,
Maraming katulong dagsa sa tauhan,
Na nangagsisilbi’t nagpapaligsahan,
Dahil may pabuya sa nagugustuhan.
 
At nagpatayo pa ng bagong kamalig,
Mga bagong ani apaw na’t niliglig,
Habang walang tigil traktor na kuliglig,
Laging nililinang taniman na bukid.
 
At napipilitan ilang ‘di pinalad,
Iprenda ang manang lupa kay Mang Lopab,
Sapagkat kapos na ang perang pambayad,
Pangmamatrikula: bunsong nasa syudad.
 
Ang mayamang Lopab nagdaos ng piging,
Mga imbitado dagsaang dumating,
Mayama’t mahirap naging panauhin,
Lahat nangabusog nang magsipagkain.
 
Sa kalagitnaan nitong pagsasaya,
Pinatigil muna pagtugtog ng banda,
Dahil may anunsyong napakahalaga,
Mga naroroon agad tumalima.
 
Sa may entablado ay kumaway-kaway,
Inisa-isa n’ya kaniyang tagumpay,
Sukli ay palakpak, hiyaw, at wagayway,
Tuloy kasiyahan, todong walang humpay.
 
Mga panauhin nang magsipag-uwi,
Agad si Mang Lopab sa k’warto nagawi,
Habang bitbit-bitbit ang kaniyang susi,
Plakda sa higaan na parang nalugi.
 
At maya-maya pa pintúa’y kinatok,
Ang silid-higaan niya ay pinasok,
‘Yon pala ay takdang si Lopab itampok,
Nitong Kamatayan kung saan na pook.
 
Ang porma at asta ang sigla at kisig,
Animo’y halamang hindî na nadilig,
“Hangal! Kalul’wa mo ay ipagsusulit”,
Haharap sa Hukom hungkag walang bitbit.
 
Napal’tan ng lungkot ang kanina’y piging,
Dahil si Mang Lopab ngayo’y nakahimbing,
Sa isang ataul tila mamahalin,
Daming nakiramay, lahat nakikain.

©Mobibard / Intellectual Rights Reserved.

MERCY

Oh, envy has been laying within my inward parts,
Choking me lil' by lil' tearing my sp'rit apart,
Until God send a message a blessing to impart,
In haste I ran away but then I can't depart.
 
I was cast to the bottom upon that angry sea,
And in the deepest darkness a-giant fish welcomed me,
A grave-wide mouth opened slowly swallowed me,
A flabbergasting moment I was in Nineveh!
 
Alas! I learned a lesson a big realization,
When men regard vain idols, they are in alienation,
Only appeasing mercy marvelous imputation,
Can save a wretch vile like me and receive great salvation!
 
©Mobibard / Intellectual Rights Reserved.

BEAUTY IN UGLY THINGS

All I see was a creepy caterpillar, crawling on a tiny leaf,
'Lil by 'lil consuming plants, and so classified as pest,
Never did I see in it, that there's beauty it possessed,
This ugly tiny crawler will become, a fascinating butterfly my guest.

So, with these irritating red ants, keeps on biting working hands,
Overbusy in the garden, cultivating lovely plants,
Then I was about to burst, yeah, my anger to decant,
Oh, what a lesson to ponder, busy creatures in my front!

If flying insects makes you squirm, a buzzing bee it could affirm,
Its sting can really inspire to scream, even the bravest man you named,
But honeybees have crucial part, of the earth's ecosystem,
And its honey an excellent, nutritious dietary supplement.

One day my little girl inquired, "why did good Lord created flies?"
I was struck I can't deny, made me off guard I was surprised!
Stooping down watching her eyes, as I gave her gentle advice,
"Those flying dirty houseflies, reminds to always clean the house."

The daily struggle that we face, 'tis even such produces faith,
Those lonely roads we used to trudged, we mastered through amazing grace,
In everything you say and do, be oft to say 'lil prayer too,
The secret of those who went through, and even ours for a breakthrough.

MUSTASA (Mustard Green)

Ang mulát na mga mata ganda ay napagmamasdan,
Mga bulaklak sa hardin mga halamang luntian,
Maging ang simoy ng hangin sa dampi’y nasasarapan,
At huni ng mga pipit musikang napakikinggan.
 
Tuloy biglang naalala noon ngang mga bata pa,
Yaong taniman sa libis sa malawak na tumanà,
Dahil sa gustong matikman kung lasa’y mapait nga ba?
Pinitas nga at nginuya luntiang dahong mustasa.
 
Itong gulay na mustasa sa panlasa ma’y mapait,
Ngunit aking natitiyak napapalis mga sakit,
Mga sustansiyang taglay sa tulâ ko’y ibabanggit,
Nang mapansin itong gulay at maisama sa diet.
 
Hindi maikakaila sámot-sarì ang pagsubok,
Ang buhay minsa’y masaya kung minsa’y paghihimutok,
Pandama’y “malá-mustasa” mapapait, mapupusok,
Ngunit ito’y kaakibat sa katagumpayang rúrok.
 
Ang mustasa pag kinain sa buhay nagpapalawig,
Kahit pa ang lasa nito’y sadyang ‘di kaibig-ibig,
Ngunit ito’y asistens’ya na lalo tayong tumindig,
Sa mga hámon ng buhay hindi basta palulupig.
    
Hindi man kaaya-aya’t maaaring hindi gusto,
Ang lasa nitong halamang ‘pinangangalandakan ko,
Ngunit kapagka nalaman kanyang mga benepisyo,
Ay bakâ nga ipagpalit sa maalat na puchero.
   
Mga sakit sisipain pag mustasa ay kinain,
Mapait man sa panlasa ngunit dapat na tanggapin,
At sa buhay ay kagaya mapapait na dalahin,
Upang ginhawa’y makamtan kapaita’y titiisin.
 
©Mobibard / Intellectual Rights Reserved.

APARATO

"Ang bayan kong Pilipinas, lupain ng ginto't bulaklak..."

Naalimpungatan ako nang marinig kong malakas na kinakanta ang mga linyang iyon. Karga-karga ang umiiyak niyang anak dahil sa masama ang pakiramdam. Napag-alaman kong sundalo ang kumakanta ng nasabing makabayang awitin. Tinanong ko siya saglit kung anong sakit ng anak n'ya, at sa 'di inaasahan, ay katulad din pala ang sakit ng anak ko…pneumonia!

Ngunit 'di ko halos pansin ang mga sumunod na mga linya dahil sa sobrang antok pa ako. Marahil ay sa sobrang pagod na rin dahil kagabi ay nilibot ko ang mga bayan ng Morong, Teresa, Antipolo, Taytay, Angono, Binangonan, at Cardona, hanggang makabalik ulit sa Morong Doctors Hospital kahahanap ng mga gamot na kakailanganin para sa anak kong nasa pagamutan. Nilibot ko ang mga bayang nabanggit sa pag-aakalang makahahanap ako ng mas mura kaysa sa presyo ng naturang ospital. Subalit pagod lamang ang napala ko sa paglilibot kong iyon dahil wala akong makitang gamot na inireseta ng doctor. Sa nasabing pagamutan lang pala mayroon ang hinahanap kong gamot.

 “Dok???” 

Iyan lang ang mga kataga na lumalabas sa aking bibig sa tuwing dumadating ang doctor na may dala-dalang aparato na may naka laylay na maliliit na hose. Maya-maya pa ay dahan-dahang ipapasok sa ilong ang maliit na hose na iyon bago paandarin ang de-makinang aparato.

“Kailangan natin gawin ito upang higupin ang plema mula sa baga ng bata”.

Tugon ng doktor sa kaninang nagtatanong-banggit ko sa pangalan niya. Minsan ay sa bibig ipinapasok ang maliit na hose. Ramdam ko ang kirot habang pinagmamasdan ang kalagayan ng isa’t kalahating buwan kong sanggol. Lupaypay ang bata kapagka nilulubayan na siya sa pagsa-suction sabay na tutulog ng medyo matagal-tagal dahil nakakahinga na siya ng maluwag. At iyon din ang pagkakataon na sinasabayan ko siya ng tulog. Kailangan kong makaidlip dahil maya-maya pa ay papasok na muli ako sa kompanyang pinagtatrabahuhan.

Tanging himala ng Diyos ang naigawad kung kaya ay gumaling ang bata. Madalas ay 'di ko namamalayan na may mga butil na ng luha na animo'y nagpapaligsahan sa pagpatak sa mga mata ko. Maraming tanong sa isipan kung bakit sa anak ko pa nangyari. Parusa kaya ito sa akin kung kaya nagkaganito? Ngunit nananatili lang sa loob ng aking puso ang mga tanong na iyon at ako lang din marahil ang makatutugon. Hindi naman siya pinabayaan sa pag aaruga; bagkus ay hinayaan ko na lamang ang mas nakaaalam kung paanong mapanunumbalik sa normal na kalalagayan ang bata. Batid ng Diyos ang daing ng aking puso.

Dalawamput isang taon na pala! Parang kailan lang, kung hindi nga sana naabutan ng programa ng DepEd na K to 12 marahil ay tapos na sa kolehiyo. Ngunit dahil sa mga alituntunin ng paaralan ay dumaan muna sa Senior High School ang kaniyang pag-aaral kung kaya nasa pangatlong taon palang sa kolehiyo ngayon.

Ang mga karanasan sa MDH ay isa na lamang kwento kung paanong nailigtas siya sa bingit ng kamatayan. Ngayon ay napagtanto ko na minsan ay hinahayaan ng Diyos na dumaan tayo sa matinding pagsubok. Dahil kapag nalagpasan na ang mga ito ay mas mataas na papuri ang maiuukol sa Kaniya at mas dakila ang pagdiriwang sa Kanyang kabutihan.

©Mobibard / Intellectual Rights Reserved.

GURONG PINOY

May isa nang dekada suot-suot ang bota,
Ito ngang si Mang Dencio animo'y mag sasaka,
Kung hahalungkatin mo 'yung backpack sa likod n'ya,
Lesson Plan, uniporme, may baon pang pacencia.
 
Ga-munggo yaong pawis kakaakyat panaog,
Halos pito na bundok ang kanyang sinususog,
Upang mabahaginan kaalaman at dunong,
Kabayang 'di pinalad, pamilyang nagdarahop.
 
Kanyang mga daliri animo ay pasmado
At di na tumatama sa tama na tiklado,
Paggamit ng panuos tila baga kabado,
Gurong 'di sumusuko 'yan si Ginang Lacdo-o.
 
Ang kanyang kasipagan ay 'di matatawaran,
Sasakay pa ng bangka patungong eskwelahan,
Kaya nga dobleng ingat si mamang tigasagwan,
Dahil kung mamalasin b'waya'y magpipyestahan.
 
Ballot box kanyang bitbit ingat sa mang-uumit,
Mahigpit ang pagkapit upang hindi mawaglit,
Pag boto ay kinulang tiyak may magagalit,
Kandidatong natalo sa guro mag ngi-ngingit.
 
Sa s'yudad ma't probinsya mga guro'y itanghal,
Paggalang ay igawad ibalik sa pedestal,
Sa bagong henerasyon imulat ipangaral,
Guro na Pilipino dakila at marangal.
 
©Mobibard / Intellectual Rights Reserved.

DE LATANG PATIBONG

Hindi mahihiya ako ma'y laitin
Hanggat ang puso ko'y tama ang layuin
Tawanan man ako't siraan, libakin
Ang lahat ng ito'y kayang palagpasin.
 
Kahit paratangang ako'y walang alam
Sadyaing ihambing latang walang laman
Sa mga pangutya puso ma'y masaktan
Pilit na titindig matapos yurakan.
 
At kung sisipatin ang ako at ikaw
Tiyak kong ikaw ma'y nakakabulahaw
Kung pagkukunwari nama'y 'sinisigaw
Ay mas masahol pang ingay sa batingaw.
 
Kaya pag ang Ulap ay tila nangitim
At ang kalangitan ay biglang magdilim
Ipagpasalamat ang ulang darating
Huwad na puso at budhi'y lilinisin.
 
Ngunit paghandaan lakas ng Daluyong
Na may ipo-ipong pumapailakbong
Baka sa sariling lakas nakatuon
Nabitag na pala ikaw sa patibong.
 
©Mobibard / Intellectual Rights Reserved.

MALABO NA NGAYON

Matanaw pa kaya sa dako pa roon?
Naiwanang bakas ng ating kahapon,
Mangangahas kayang tuluyang itapon?
Masasayang tagpong gunam-gunam ngayon.
 
Minsa'y nagtatanong isipang malikot,
Ba't saya nang noon nabaon sa limot?
Dahil ba sa bagong industriyang robot?
Kakapanginain-mga pook-sapot?
 
Leksyong makukuha ay pakasipatin,
Mga bata noon at ngayon hambingin,
Sapagkat dito nga ay masasalamin,
Kung saan marapat na magpaalipin.
 
Dahil sa hikahos yaong karamihan,
Di makapabili ng mga laruan,
Ngunit si Bathala'y likas na mayaman,
Lahat sa paligid naging kasiyahan.
 
Laruan na asam paggawa ay likas,
Mga bata noon may talino't lakas,
Ngayon na lalo pang dunong ay tumaas,
"Hinging load pang ML" laging binibigkas.
 
Aminin na minsan ay nakakatuwa,
Ang teknolohiya'y lantad na sa bata,
Ngunit pagkagumon ay di masawata,
Mainam supilin gadget ay iwala.
 
Tanggapin mang lubos na di na babalik,
Ang payak na mundo nating may hagikhik,
Mapalad kung iyong nayakap nang higpit,
Malabo na ngayon hanggat may internet.
 
©Mobibard / Intellectual Rights Reserved.

WHEN I HEARD YOU WHISPER

When I heard you whisper seems it was forever,
Like a piece of music played softly in my ear,
I can still remember every word you utter,
'Twas a hymn of great love a love beyond compare.
 
When I heard you whisper 'twas a peace that I found,
Never will I again by worries to be bound,
Then my heart will sing forth joyous song will resound,
For my anxieties by your peace has been drowned.
 
When I heard you whisper yeah, I was standing still,
The coldness of my heart it causes me to chill,
And extending your arms I feel standing up hill,
Glorious moment I have my longing been fulfilled.
 
When I heard you whisper my heart a fallow ground,
Hatred been aboding in this stone heart of mine,
But your voice keeps telling speaking love in time,
The shackles were broken! when true love came around.
 
When I heard you whisper a soothing healing balm,
Pains that keep on haunting now there’s no feeling qualm,
Embracing me so tightly your comfort makes me warm,
Your sweet love shelters me now with you I’ll be calm.
 
Now that we're together your love keeps me stronger,
As long as I can hear your sweet voice in my ear,
I will no more wander for love has its home here,
Not even go yonder for love has whispered here.
 
©Mobibard / Intellectual Rights Reserved.

AKINSE'T KATAPUSAN

Yumabong kaytulin ang hardin ni Islao,
Dahil dinidilig halos araw-araw,
Pag galit si misis at nagsisisigaw,
Tatalilis agad sa hardin dadalaw.
 
Sahig ay kumintab, gamit ay kuminis;
Himalang sinipag itong kanyang misis.
A-kinse nga pala at ibig magsulit,
Sa ibibigay n'ya ito ang kapalit.
 
Kaibigang sadik si mamang Indiano,
Tuma-timing lagi sa tuwing a-singko,
Dahil sa hulugang kumot-mosquetero,
Maniningil bago sa tong-its matalo.
 
Si misis nagtaka, si Islao wala pa,
Ang sabi'y dadaan, sasaglit sa perya,
At lingid kay misis iba ang punterya,
Sa beer house inabot nang mag-uumaga.
 
Ang pag aasawa sa iba'y pabigat,
Madalas sa puso ay nakasusugat,
At kung 'di pa handang balikatin lahat,
Sa pag-aasawa'y h'wag munang sumabak.

©Mobibard / Intellectual Rights Reserved.

REFULGENCE

Gazing upon the vast expanse,
Where glitt'ring stars in lofty dance,
A picturesque of sweet romance,
A grand design or happenstance?
 
Those golden lights amidst darkness,
Arrayed by awesome astuteness,
A display of apotheosis,
By One who's called Ancient of Days.
 
And up above that yonder sky,
Abodes He who indemnify,
Bore my sins at the cross and died,
Rose from the grave now glorified!
 
He left His throne to rescue me,
Snatched from pit setting me free,
His Holy Ghost my guarantee,
Until I'm home with Him someday.
 
©Mobibard / Intellectual Rights Reserved.

BIYAHE NG BUHAY

May ilang dekada na ring pagratsada sa buhay kalsada,
Minsa'y bakó-bakó at napapalihis pagmamanibela,
Napapataliwás sa daan na bagtas lalo kung kurbada,
Dapat ay may bitbit na kompas at mapa upang may panggiyá.
 
Biyahe ng buhay madalas sumuóng daang salungahin,
Mahabang pasensya kinakailangan laging pairalin,
Lalo kung madawag ay napakahirap ang nais marating,
Ipagpapatuloy hanggang sa makamit layon at mithiin.
 
Hadlang at pagsubok ay hindi palaging pighati ang dulot,
Ito'y pampatibay pananalig natin sa sarili at Dios,
Gawin na tuntungan sa bawat paghakbang iwaksi ang takot,
Ang nakararating hanggang sa hangganan yaong buong loob.
 
At sa paglalakbay sakaling abuting magtatakip-silim,
Usad lang nang usad 'di man maaninag sa yakap ng dilim,
Hanggat sa buo pa lakas at tiwala lahat titiisin,
At aasang bukas may magliliwanag araw na maning-ning.
 
Malakas ang alon nitong paglalakbay sa dagat ng buhay,
Kung hindi maalam magaang pagsagwan tiyak mangangalay,
Lakas ng daluyong at delubyong gatong nagdudulot-lumbay,
H'wag na h'wag susuko pagkat ang biyahe matira matibay.

©Mobibard / Intellectual Rights Reserved.

ANG PANGAKO NG PAG-IBIG

Ibáyong insayo ang ipinuhunan,
Maibulalas lang ang nararamdaman,
Dila'y umuurong ng di nalalaman,
Nau-u-u-utal at kinakabahan.
 
Tunay na pag-ibig ay wala raw takot,
Ngunit pag nand'yan na lakas nau-udlót,
At itong pag-ibig di raw mapagimot,
Ngunit di papayag sa iba'y idulot.
 
Hindi pinapansin lakbaying malayò
Masulyapan lamang sintang sinusuyo,
Tila may milagro't hiwaga ang puso,
Kapag mahalina't puso'y marahuyo.
 
Hanggang sa mangako ang magkasinliyag,
Na ang maghiwalay ay di ipapayag,
Laging didiligin pagsintang maalab,
Hanggat nabubuhay saan man mapadpad.
 
©Mobibard / Intellectual Rights Reserved.

KALYO

Marahang kinapa ang paltos sa palad na humapdi bigla,
Pumikit sandali pagmulat ng mata ngayo'y nga'y tulala,
Tila nagtatanong ngunit kasagutan tila baga wala,
Ngunit di titigil kalyo ma'y kumapal tuloy lang sa gawa.
 
Ang bitbit na itak tanging sandata n'yang animo'y kabiyak,
Puluha'y kuminis tandang marami nang pawis ang pumatak,
Hindi man sinadya buhay na tinahak sa tulad n'yang hamak,
Sa hamon ng buhay hindi palulupig at 'di pasisindak.
 
Tila ay manhid na ang kamay at paa na balot ng grasa,
Sa apat na sulok isang lumang talyer buhay n'ya'y hinulma,
Hindi iniinda kung minsa'y maipit ng bakal ang paa,
Dahil sa pag-uwi ay may isang anghel sa kanya'y kakanta.
 
Kaygandang awitin tila 'yun ang dating sa mga tsikiting,
Sa sigaw ng mamang may pasan na pingga at boses matining,
Kahit eskinita na medyo madilim kanyang papasukin,
Handog n'ya ay saya kalusuga'y dala pawi ang galimgim.
 
Ang pagod at puyat kulog man o kidlat araw ma'y sumikat,
Ay di patitinag hanggat sa buo pa kanyang lumang lambat,
At habang libre pa ang mamalakaya sa asul na dagat,
Magpapahinuhod hanggang makahuli isdang ipapangat.
 
Halos ay mapudpod swelas ng sapatos pagsunod-pagsugod,
Sa parke't simbahan sa mga pasyalan sila'y nakakubkob,
Buhay litratista hindi iniinda kahit anong pagod,
Litrato'y ma'lapat anggulo at sukat sulit na panghagod.
 
©Mobibard / Intellectual Rights Reserved.

SAMPALATAYA

Ang "sampalataya" ay dal'wang salita,
Una ay ang "sampa" pangal'wa ay "taya",
Talasalitaang may tagong hiwaga,
Dapat inaaral at inuunawa.
 
Dahil sa mayaman ang ating panitik,
Dapat binabaybay ang bawat tilamsik,
Kung ito'y aralin ay kaakit-akit,
Animo'y palayang kung mamunga'y hitik.
 
Ang "sampalataya" anu nga bang saysay?
Kung 'di maaarok tunay na hulagway,
Upang kanyang diwa laging manalaytay,
Huminto na muna at magnilaynilay.
 
Ang salitang "sampa" kung uunawain,
Ay kapayapaan dulot sa damdamin,
Lalo na't biyahe ng buhay matulin,
Isampa kay Kristo S'yang Kapitan natin.
 
At kung buhay naman sa Dios itataya,
Lubos ang panalo tiyak walang daya,
Langit na pangako siyang gantimpala,
Walang hanggang buhay masaya't payapa.
 
Pagsampalataya ay wala ring saysay,
Kung si Hesu Kristo 'di muling nabuhay,
Anong aasahan natin na tagumpay,
Kung tagapagligtas nanatiling patay?
 
Paskong Pagkabuhay ang siyang dahilan,
Kung bakit 'di tayo pinanghihinaan,
Pinagtagumpayan N'ya ang kamatayan,
Kaya marapat na S'ya'y pagtiwalaan.
 
Ang hamon ko ngayon sino ang tutugon?
Buo na tiwala kay Kristo ituon,
Pasani't hinaing sa Kanya isumbong,
Pagsampalataya sa Kanya'y yayabong.
 
©Mobibard / Intellectual Rights Reserved.